vellĭco — Lewis & Short
vellĭco, āvi, ātum, 1, v. a.vello,
cornix vulturios vellicat,Plaut. Most. 3, 2, 148:
puer, quid fieret, interrogatus, a paedagogo se vellicari respondit,Quint. 6, 1, 41:
saetas,Nemes. Ecl. 3, 32:
vellicata blande auricula suscitavit,Paul. Nol. Ep. 36, 3.—
nullius opus,to suck, Varr. R. R. 3, 16, 7.—
excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque,Sen. Ep. 20, 11; 63, 1.—
contemplent, conspiciant omnes, nutent, nectent, sibilent, vellicent, vocent, etc.,Plaut. Merc. 2, 3, 73:
more hominum invident, in conviviis rodunt, in circulis vellicant, maledico dente carpunt,Cic. Balb. 26, 57:
quod vellicet absentem Demetrius,Hor. S. 1, 10, 79; cf.:
nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit,belittle, Sen. Ben. 2, 28, 2:
(puella) te vellicet,Prop. 2, 5, 8; Gell. 4, 15, 1.