vēnālis — Lewis & Short
vēnālis, e, adj.2. venus,
aedes,Plaut. Most. 3, 2, 67:
aedis venalis hasce inscribit litteris,id. Trin. 1, 2, 131:
horti,Cic. Off. 3, 14, 58:
venales ac proscriptae possessiones,id. Agr. 3, 4, 15:
cibus uno asse,Plin. 19, 4, 19, § 54:
ut ne opera quidem pistoria proponi venalia sinerent,Suet. Tib. 34:
essedum,id. Claud. 16:
cibumque coctum venalem proponi vetuit,Val. Max. 2, 7, 2:
vox,i. e. of a public crier, Cic. Quint. 3, 13:
otium non gemmis venale,Hor. C. 2, 16, 7:
postremo dixisse (Jugurtham), Urbem venalem et mature perituram, si emptorem invenerit,Sall. J. 35, 10:
ubi non sit, quo deferri possit venale, non expediat colere (hortos),Varr. R. R. 1, 16, 3:
familia,i. e. a gang of slaves for sale, Quint. 7, 2, 26.—
quae ipse semper habuit venalia, fidem, jus jurandum, veritatem, officium, religionem,Cic. Verr. 2, 3, 62, § 144:
fidem cum proposuisses venalem in provinciā,id. ib. 2, 2, 32, §
78: juris dictio,id. ib. 2, 2, 48, §
119: multitudo pretio,Liv. 35, 50, 4:
amicae ad munus,Prop. 2, 16 (3, 8), 21:
cena,Mart. 3, 60, 1:
animae,Sil. 15, 500:
amici,Lampr. Alex. Sev. 28.