vēnātōrĭus — Lewis & Short
vēnātōrĭus, a, um, adj.venator,
I of or belonging to a hunter or to the chase, hunter's, hunting-:
galea,Nep. Dat. 3:
culter,Suet. Aug. 19 fin.; id. Claud. 13:
instrumentum,Plin. Ep. 3, 19, 3; Dig. 48, 19, 8.