vĕnustus — Lewis & Short
vĕnustus, a, um, adj.1. Venus,
species,Plaut. Poen. 5, 2, 153:
vultus,Ter. And. 1, 1, 93; Suet. Ner. 51:
gestus et motus corporis,Cic. Brut. 55, 203:
soror,Cat. 89, 2.—Sup.:
diva venustissima Venus,Plaut. Poen. 5, 4, 4:
forma,Suet. Aug. 79.—Transf., of inanim. things:
sphaera venustior et nobilior,Cic. Rep. 1, 14, 21:
hortuli,Phaedr. 4, 5, 34:
Sirmio,Cat. 31, 12:
aspectus figurationis,Vitr. 3, 2.—
Graecus facilis et valde venustus,Cic. Pis. 28, 70:
plerumque dolor etiam venustos facit,Plin. Ep. 3, 9, 3: venustum esse, quod cum gratiā quādam et venere dicatur apparet, Quint. 6, 3, 18:
(genus dictionis) sententiosum et argutum, sententiae concinnae et venustae,Cic. Brut. 95, 325:
(antiqua comoedia) grandis et elegans et venusta,Quint. 10, 1, 65:
transitus,id. 9, 2, 61.—Comp.:
homines venustiores,Cat. 3, 1:
longe venustiora omnia in respondendo quam in provocando,Quint. 6, 3, 13.—Sup.:
repercutiendi genus venustissimum,Quint. 6, 3, 78:
materia,id. 6, 3, 84:
lusus,id. 5, 13, 46.—Adv.: vĕnustē, charmingly, gracefully, beautifully: venuste cecidisse, most delightfully, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 2:
dicere,Quint. 6, 3, 54:
respondere,id. 5, 7, 31:
eludere,id. 5, 13, 48:
scribere mimiambos,Plin. Ep. 6, 21, 4.— Comp.:
Hispanus hunc colorem venustius (adhibuit),Sen. Contr. 1, 1, 20.—Sup.: quibus venustissime Curio respondit, se, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 2:
omnia venustissime fingere,Quint. 6, 3, 41.