1. vīcīnus — Lewis & Short
vīcīnus, a, um, adj.vicus,
I near, neighboring, in the neighborhood or vicinity.
I Lit.
A Adj. (mostly poet.; cf.:
contiguus, finitimus): taberna,Hor. Ep. 1, 14, 24:
silva,id. C. 3, 29, 39:
oppidum,id. Epod. 5, 44:
urbes,id. A. P. 66; Verg. G. 1, 510:
sedes astris,id. A. 5, 759:
caelo Olympum,Tib. 4, 1, 131:
heu quam vicina est ultima terra mihi!Ov. Tr. 3, 4, 52:
bellum,Liv. 1, 14, 6.—Poet.:
jurgia,i.e. of neighbors, Hor. Ep. 2, 2, 171.—With gen.:
ora vicina perusti aetheris,Luc. 9, 432.—Comp.:
ni convexa foret (terra), parti vicinior esset,Ov. F. 6, 275.—
B Substt.
1 vīcīnus, i, m., a neighbor (the predom. signif. of the word):
Eutychus Tuus ... vicinus proximus,Plaut. Merc. 2, 4, 7; so,
proximus,Cic. Cat. 2, 10, 21; Dig. 50, 15, 4:
ceteri finitimi ac vicini,Cic. Sull. 20, 58:
vel tribules vel vicinos meos,id. Rosc. Am. 16, 47:
si te interioribus vicinis tuis anteponis,id. Q. Fr. 1, 2, 2, § 7:
bonus sane vicinus,Hor. Ep. 2, 2, 132:
vicine Palaemon,Verg. E. 3, 53.—
b Transf., of time, a contemporary: Tertullianus vicinus eorum temporum, Hier. Script. Eccl. Luc.—
2 vīcīna, ae, f., a neighbor:
ego huc transeo in proximum ad meam vicinam,Plaut. Cas. 2, 1, 2; 3, 3, 16; Ter. And. 1, 1, 78; id. Hec. 4, 4, 98; Quint. 5, 11, 28; Hor. C. 3, 19, 24.—With gen.:
Fides in Capitolio vicina Jovis,Cic. Off. 3, 29, 104:
anus vicina loci,Ov. F. 6, 399.—
3 vīcīnum, i, n., a neighboring place, the neighborhood, vicinity (mostly post-Aug.):
stellae in vicino terrae,Plin. 2, 16, 13, § 68; so,
in vicino,id. 6, 26, 30, § 122; Cels. 2, 6 fin.; Sen. Brev. Vit. 15, 3:
ex (e) vicino,Col. 7, 2, 4; Plin. 23, 8, 75, § 145.—Plur.:
amnis rigans vicina,Plin. 6, 18, 22, § 65; Ov. M. 1, 573.—With gen.:
in Syriae vicina pervenire,Plin. 16, 32, 59, § 135.—
II Trop., nearly resembling in quality or nature, like, similar, kindred, allied (class.):
dialecticorum scientia vicina et finitima eloquentiae,Cic. Or. 32, 113:
vicina praedictae, sed amplior virtus,Quint. 8, 3, 83:
in his rebus, quibus nomina sua sunt, vicinis potius uti,id. 8, 6, 35:
vicina virtutibus vitia,id. 8, 3, 7: quod est u(poptw/sei vicinum, id. 9, 2, 58:
odor croco vicinus est,Plin. 21, 9, 29, § 53; cf. id. 21, 18, 69, § 115:
cui vicinum est, non negare quod obicitur,Quint. 6, 3, 81.—Comp.:
ferrum molle plumboque vicinius,Plin. 34, 14, 41, § 143.—
b Absol.:
non ex eodem sed ex diverso vicinum accipitur,Quint. 9, 3, 68:
multum ab amethysto distat hyacinthos, tamen e vicino descendens,Plin. 37, 9, 41, § 125 (al. ab vicino tamen colore descendens).—Hence, adv.: vīcīnē, in the neighborhood, near by (late Lat.): (fluvius) quantum crescit aquis, pisces vicinius offert, nearer by, Ven. Carm. 3, 12, 11:
vicinissime frui,Aug. Doctr. Chr. 1, 33 fin.