1. ăcūlĕus — Lewis & Short
ăcūlĕus, i, m.acc. to Prisc. 618 P. dim. from 1. acus, with the gender changed, like diecula fr. dies, cf. Val. Prob. 1463 P.,
apis aculeum sine clamore ferre non possumus,Cic. Tusc. 2, 22; so Plin. 11, 17, 17:
neparum,Cic. Fin. 5, 15 al.—Also, the spur of fowls, Col. 8, 2, 8:
locustarum,Vulg. Apoc. 9, 10.—
spinarum,Plin. 13, 9, 19:
carduorum,id. 20, 23, 99.—
pungunt quasi aculeis interrogatiunculis,Cic. Fin. 4, 3; so id. Ac. 2, 31; id. Planc. 24 al.; Liv. 23, 42, 5.—
aculeos severitatis judicum evellere,Cic. Clu. 55 fin.; so id. Cael. 12, 29.—
meum ille pectus pungit aculeus, quid illi negoti fuerit ante aedīs meas, Plant. Trin. 4, 2, 158: domesticarum sollicitudinum,Cic. Att. 1, 18.