ad-dūco — Lewis & Short
ad-dūco, xi, ctum, 3, v. a. (adduce for adduc,
Plaut. Poen. 1, 3, 15; Ter. Ph. 2, 1, 29; Afr. ap. Non. 174, 32:adduxti for adduxisti,Ter. Heaut. 4, 6, 15; id. Eun. 4, 7, 24:
adduxe = adduxisse,Plaut. Rud. 4, 4, 3), to lead to, to bring or convey to, draw to any place or to one's self (opp. abduco, q. v.; syn.: adfero, apporto, adveho, induco).
quaeso, quī possim animum bonum habere, qui te ad me adducam domum,Plaut. Ps. 3, 2, 78:
ille alter venit, quem secum adduxit Parmenio,Ter. Eun. 4, 4, 27; Afr. ap. Non. 174, 32: quos secum Mitylenis Cratippus adduxit, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 5:
Demetrius Epimachum secum adduxit,Vitr. 10, 22, 262.—With ad:
ad lenam,Plaut. As. 5, 2, 65; cf. id. Mil. 3, 1, 193: ad cenam, Lucil. ap. Non. 159, 25 (cf.:
abduxi ad cenam,Ter. Heaut. 1, 2 9):
adduxit ea ad Adam,Vulg. Gen. 2, 19; ib. Marc. 14, 53.—Or with a local adv.:
tu istos adduce intro,Plaut. Poen. 5, 3, 54:
quia te adducturam huc dixeras eumpse non eampse,id. Truc. 1, 2, 31; so Ter. And. 5, 3, 29:
adduc huc filium tuum,Vulg. Luc. 9, 41. —
exercitum,Cic. Att. 7, 9:
aquam,to lead to, id. Cael. 14.—With in:
gentes feras in Italiam,Cic. Att. 8, 11, 2; cf. Oud. ad Caes. B. G. 4, 22, and Auct. B. G. 8, 35:
in judicium adductus,Cic. Rosc. Am. 10, 28:
adducta res in judicium est,id. Off. 3, 16, 67; so id. Clu. 17.—With dat.:
puero nutricem adducit,Ter. Hec. 5, 2, 4:
qui ex Gallia pueros venales isti adducebat,Cic. Quint. 6.—Poet. with acc.:
Diae telluris ad oras applicor et dextris adducor litora remis,Ov. M. 3, 598 (cf. advertor oras Scythicas, id. ib. 5, 649, and Rudd. II. p. 327):
adducere ad populum, i. e. in judicium populi vocare,Cic. Agr. 2, 6.—Of a courtesan, to procure:
puero scorta,Nep. Dion, 5:
paelicem,Ov. Fast. 3, 483.—Poet. also of a place, which is, as it were, brought near. Thus Hor. in describing the attractions of his Sabine farm: dicas adductum propius frondere Tarentum, Ep. 1, 16, 11.—
tormenta eo graviores emissiones habent, quo sunt contenta atque adducta vehementius,Cic. Tusc. 2, 24:
adducto arcu,Verg. A. 5, 507; so,
adducta sagitta,id. ib. 9, 632:
utque volat moles, adducto concita nervo,Ov. M. 8, 357:
adducta funibus arbor corruit,id. ib. 775:
funem,Caes. B. G. 3, 14: so Luc. 3, 700:
colla parvis lacertis,Ov. M. 6, 625:
equos,id. Fast. 6, 586.—Hence trop.:
habenas amicitiae,to tighten, Cic. Lael. 13, 45; cf. Verg. A. 9, 632, and 1, 63.—
adducit cutem macies,wrinkles the skin, Ov. M. 3, 397:
sitis miseros adduxerat artus,Verg. G. 3, 483; so, frontem (opp. remittere), to contract:
interrogavit, quae causa frontis tam adductae?a brow so clouded? Quint. 10, 3, 13; so Sen. Benef. 1, 1.
numquam animum quaesti gratiā ad malas adducam partīs,Ter. Hec. 5, 3, 38:
rem adduci ad interregnum,Cic. Att. 7, 9:
ad arbitrium alterius,id. Fam. 5, 20:
ad suam auctoritatem,id. Deiot. 10, 29:
numquam prius discessit, quam ad finem sermo esset adductus,Nep. Ep. 3:
iambos ad umbilicum adducere,Hor. Epod. 14, 8:
in discrimen extremum,Cic. Phil. 6, 7; cf. Liv. 45, 8:
in summas angustias,Cic. Quint. 5:
in invidiam falso crimine,id. Off. 3, 20:
in necessitatem,Liv. 8, 7:
vitam in extremum,Tac. A. 14, 61.—
although there are exceptions, as the foll. examples show): ad misericordiam,Ter. Heaut. 5, 2, 42:
ad nequitiem,id. Ad. 3, 3, 4:
ad iracundiam, ad fletum,Cic. Brut. 93, 322:
quae causa ad facinus adduxit,id. Rosc. Am. 31:
in metum,id. Mur. 24:
in summam exspectationem,id. Tusc. 1, 17:
in spem,id. Att. 2, 22:
in opinionem,id. Fam. 1, 1:
in suspicionem alicui,Nep. Hann. 7:
ad paenitentiam,Vulg. Rom. 2, 4; ib. 10, 19.—With gerund:
ad suspicandum,Cic. Pr. Cons. 16:
ad credendum,Nep. Con. 3.—With ut:
adductus sum officio, fide, misericordia, etc., ut onus hoc laboris mihi suscipiendum putarem,Cic. Verr. 1, 2:
nullo imbre, nullo frigore adduci, ut capite operto sit,id. de Sen. 10: id. Cat. 1, 2; id. Fam. 3, 9; 6, 10, etc.; Caes. B. G. 6, 12; Liv. 4, 49 al.—And absol. in pass.:
quibus rebus adductus ad causam accesserim demonstravi,Cic. Verr. 1, 3:
his rebus adducti,being induced, Caes. B. G. 1, 3; 6, 10.—With quin:
adduci nequeo quin existimem,Suet. Tib. 21.—With inf.: facilius adducor ferre humana humanitus, Afr. ap. Non. 514, 20.—
ego non adducor, quemquam bonum ullam salutem putare mihi tanti fuisse,Cic. Att. 11, 16:
ut jam videar adduci, hanc quoque, quae te procrearit, esse patriam,id. Leg. 2, 3:
illud adduci vix possum, ut ... videantur,id. Fin. 1, 5, 14; id. ib. 4, 20, 55; Lucr. 5, 1341.—Hence, adductus, a, um, P. a.
vultus,Suet. Tib. 68:
frons in supercilia adductior,Capitol. Ver. 10; cf. Plin. Ep. 1, 16.—Hence,
(Africa) ex spatio paulatim adductior,Mel. 1, 4.—
modo familiaritate juvenili Nero et rursus adductus, quasi seria consociaret,Tac. A. 14, 4:
adductum et quasi virile servitium,id. ib. 12, 7:
vis pressior et adductior,Plin. Ep. 1, 16.—Sup. not used.—Adv. only in comp. adductĭus,
adductius contorquere jacula,Aus. Grat. Act. 27.—
imperitare,Tac. H. 3, 7:
regnari,id. Germ. 43.