ăd-ĭmo — Lewis & Short
ăd-ĭmo, ēmi, emptum, 3, v. a.emo (adempsit = ademerit,
Plaut. Ep. 3, 2, 27),si ego memorem quae me erga fecisti bene, nox diem adimat,would take away, consume, Plaut. Capt. 2, 3, 57: multa ferunt anni venientes commoda secum; multa recedentes adimunt, take them away with themselves, as a fine antithesis to secum ferunt, Hor. A. P. 175:
ut istas compedes tibi adimam, huic dem,Plaut. Capt. 5, 4, 31:
metum,Ter. And. 2, 2, 2; so id. Heaut. 3, 1, 13; id. Hec. 5, 3, 19; id. Phorm. 1, 3, 9:
Juppiter, ingentes qui das adimisque dolores,Hor. S. 2, 3, 288:
animam,Plaut. Mil. 3, 1, 137:
postquam adempta spes est,Ter. And. 2, 1, 4:
alicui vitam,Cic. Planc. 42:
pecuniam,id. Quint. 15, 49:
somnum,id. Att. 2, 16:
libertatem,id. Dom. 9:
exercitum,id. Phil. 11, 8:
aditum litoris,Cic. Verr. 2, 5, 32:
omnia sociis,Sall. C. 12, 5:
arma militibus,Liv. 22, 44:
vires ad vincendum,id. 23, 18:
imperium,id. 22, 27:
pernicitatem,Tac. H. 1, 79.—And absol.:
Qui propter invidiam adimunt diviti,Ter. Phorm. 2, 1, 46.—Poet. with inf. as object:
adimam cantare severis,Hor. Ep. 1, 19, 9 (cf. Gr. a)fairh/somai a)ei/dein, I will prohibit them to sing; so Ov. Pont. 1, 7, 47; Sil. 9, 425).—
hanc, nisi mors, mihi adimet nemo,Ter. And. 4, 2, 14:
virgo, quae puellas audis adimisque leto,Hor. C. 3, 22, 3.—(For the distinction between demere, adimere, eximere, v. Lamb. ad Cic. Fam. 1, 7; cf. Cic. Rep. 2, 31; Bentl. Hor. C. 4, 15, 18; and cf. Doed. Syn. IV. pp. 123-126.)