ad-jŭvo — Lewis & Short
ad-jŭvo, jūvi, jūtum, 1, v. a. (very rare juvavi, juvatum;
hence, adjuvaturus,Petr. Sat. 18: adjŭro or adjuero = adjuvero, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1:
adjuerit = adjuverit,Ter. Phorm. 3, 3, 4), to give aid to, to help, assist, support: aliquem. (Adjuvare applies to every kind of help or support; while auxiliari is only used of one who, from his weakness, needs assistance, and subvenire of one who is in difficulty or embarrassment; cf. Manut. ad Cic. Fam. 1, 7.)
miseras, inopes, aerumnosas aliquo auxilio,Plaut. Rud. 1, 4, 39:
operā me adjuves,Ter. Phorm. 5, 3, 3:
me adjuves in hac re,id. And. 3, 3, 10:
id spero adjuturos deos (i. e. in ea re),id. ib. 3, 2, 42:
ad verum probandum auctoritas adjuvat,Cic. Quint. 23:
si nihil ad percipiendam colendamque virtutem litteris adjuvarentur,id. Arch. 7, 16: maerorem orationis lacrimis suis, id. de Or. 2, 47:
Q. Hortensii operā rem publicam adjutam (esse),id. Phil. 10, 26: si nos mediocris fortuna rei publicae adjuverit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15:
aliquem in filiarum collocatione,id. Off. 2, 16:
auxiliis et copiis, i. e. militibus auxiliariis,id. Fam. 1, 7; cf. Liv. 29, 5:
sua sponte eos adjutum profectus,Nep. Chabr. 2; id. Milt. 2; id. Phoc. 2:
Antiochum Aetolosque adjuturos pronuntiat,Liv. 34, 37:
fortĭs fortuna adjuvat,Ter. Phorm. 1, 4, 25, and Liv. 34, 37:
aliquem ad bellum,id. 29, 1; cf. id. 27, 15 Drak.:
adjutus casu,Suet. Tib. 13:
suffragio,id. Vitell. 7:
manu alicujus,id. Dom. 14:
adjuvare preces,id. Ner. 21:
pennis adjutus amoris,Ov. M. 1, 540; so Juv. 6, 504; Sil. 6, 249; cf. id. 5, 326.—
jam tu quoque hujus adjuvas insaniam,Plaut. Am. 2, 2, 166:
ferendus error immo vero etiam adjuvandus,Cic. Att. 12, 43:
clamore Romani adjuvant militem suum,animate, encourage, Liv. 1, 25; so Curt. 3, 6:
ignem,Liv. 34, 39:
formam cură,Ov. M. 2, 732.—
in re mala animo si bono utare, adjuvat,Plaut. Capt. 2, 1, 10.—
solitudo aliquid adjuvat,Cic. Att. 12, 14:
alteri non multum adjuvabant,Caes. B. G. 7, 17:
adjuvat hoc quoque,Hor. S. 2, 5, 73.!*? Rare constructions.
irrides in re tanta? neque me quidquam consilio adjuvas?Ter. Heaut. 5, 2, 29; cf. Rudd. II. p. 179, n. 75.—
ut amplissimum nomen consequeremur, unus praeter ceteros adjuvisti,Cic. Q. Fr. 1, 1, 15:
adjuvato, nequis liminis obseret tabellam,Cat. 324.—
operam mutuam dent et messem hanc nobis adjuvent,Gell. 2, 29; cf. adjuto.—Hence, adjŭvans, antis, P. a., subst. with gen.:
non haec adjuvantia causarum, sed has ipsas esse omnium causas,Cic. Univ. 14.