admissārĭus — Lewis & Short
admissārĭus, a, um, adj.admitto, sc. equus, asinus, etc.,
equus,Varr. R. R. 2, 7:
asinus,id. ib. 2, 8.—Hence, metaph. subst.,
scitus admissarius,Plaut. Mil. 4, 3, 19: admissarius iste, sic ad illius orationem adhinniit, * Cic. Pis. 28, 69 (cf. adhinnio); Sen. Q. N. 1, 16.