1. ăd-ulter — Lewis & Short
ăd-ulter, ĕri, m., and ădultĕra, ae, f.alter, acc. to Fest.: adulter et adultera dicuntur, quia et ille ad alteram et haec ad alterum se conferunt, p. 22 Müll., orig.
quis ganeo, quis nepos, quis adulter, quae mulier infamis, etc.,Cic. Cat. 2, 4:
sororis adulter Clodius,id. Sest. 39; so id. Fin. 2, 9; Ov. H. 20, 8; Tac. A. 3, 24; Vulg. Deut. 22, 22:
adultera,Hor. C. 3, 3, 25; Ov. M. 10, 347; Quint. 5, 10, 104; Suet. Calig. 24; Vulg. Deut. 22, 22;
and with mulier: via mulieris adulterae,ib. Prov. 30, 20; ib. Ezech. 16, 32.—Also of animals:
adulter,Grat. Cyneg. 164; Claud. Cons. Mall. Theod. 304:
adultera,Plin. 8, 16, 17, § 43.—Poet. in gen. of unlawful love, without the access. idea of adultery, a paramour:
Danaën munierant satis nocturnis ab adulteris,Hor. C. 3, 16, 1 sq.; so id. ib. 1, 36, 19; Ov. Ib. 338.—
adulteri et non filii estis,Vulg. Heb. 12, 8.