aetātŭla — Lewis & Short
aetātŭla, ae, f.dim.aetas,
I a youthful, tender, or effeminate age:
in munditiis, mollitiis deliciisque aetatulam agere,Plaut. Ps. 1, 2, 40: integra, Caecil. ap. Gell. 2, 23, 10 (Com. Rel. p. 52 Rib.):
in primis puerorum aetatulis,Cic. Fin. 5, 20, 55:
monuit, ut parcius aetatulae indulgeret,Suet. Claud. 16 (cf. Galb. 20: cupide fruaris aetate tuā).