barbātus — Lewis & Short
barbātus, a, um, adj.barba.
dicere licebit Jovem semper barbatum, Apollinem semper imberbem,Cic. N. D. 1, 30, 83; 1, 36, 100:
quos aut imberbes aut bene barbatos videtis,id. Cat. 2, 10, 22.—Poet. as a designation of age, Plaut. Cas. 2, 8, 25: equitare in harundine longā, Si quem delectet barbatum, i. e. an adult, * Hor. S. 2, 3, 249:
sub Jove, sed Jove nondum barbato,i. e. in the earliest time, when Jupiter was yet young, Juv. 6, 16; 13, 56.—Hence,
aliquis mihi ab inferis excitandus est ex barbatis illis, non hac barbulā, sed illā horridā, quam in statuis antiquis et imaginibus videmus,Cic. Cael. 14, 33:
unus aliquis ex barbatis illis, exemplum imperii veteris, imago antiquitatis, etc.,id. Sest 8, 19:
haec jam tum apud illos barbatos ridicula, credo, videbantur,id. Mur. 12, 26; id. Fin. 4, 23, 62: hic mos jam apud illos antiquos et barbatos fuit, id. Fragm. Or. II. pro Cornel. 18; Juv. 4, 103.—
hirculus,Cat. 19, 16; also absol. barbatus, a goat, Phaedr. 4, 9, 10:
mulli,Cic. Att. 2, 1, 7 (cf. id. Par. 5, 2, 28, and Plin. 9, 17, 30, § 64): aquila, a species of eagle, also called ossifraga, Plin. 10, 3, 3, § 11.—
nux,Plin. 19, 1, 2, § 14.—
ne toga barbatos faciat vel paenula libros,i. e. wear out, make bearded, Mart. 14, 84.—