bus — Walde–Hofmann
bus (im Wortspiel Ásin. 907) mit xaprepeic ér' év d6norg Eurip. schwed. uthürda „ausdauern“ : hárd „hart“ u. dgl. (Persson Beitr. 4T f£). — Walde-P. 1 805, dusius „daemon immundus, incubus“, gall. nach Aug. civ. 15, 23, Isid. 8, 11, 103 (rom. in Abltg., Wartburg in 195): ir. duis „noble*, korn. Dus, Diz „Teufel“ (val. mit. dusmus ,diabolus*, westfül. das „Teufel“, mbret. teds „Geist, Gespenst“); Wzf. *dhäs- neben … — [Walde–Hofmann, s.v. bus, p. 418]