1. carus — de Vaan
The corpus record — Latin
carus1
carus1
dear, precious, esteemed; affectionate
Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.
Where it lives
- De Carne Christi 68 · 71.54/10k
- De Carnis Resurrectione 121 · 53.39/10k
- Ad Martyras 6 · 40.32/10k
- Carus et Carinus et Numerianus 9 · 33.89/10k
- De Bissula 1 · 27.25/10k
- Epitaphia heroum qui bello Troico interfuerunt 3 · 25/10k
- Adversus Praxean 35 · 23.67/10k
- Atticus 7 · 19.8/10k
- Parentalia 4 · 15.39/10k
- Timotheus 1 · 15.36/10k
- De Monogamia 10 · 14.32/10k
- Firmus Saturninus, Proculus et Bonosus 3 · 12.96/10k
Densest 12 of 213 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.
What it meant
2. cārus — Lewis & Short
cārus (not chārus; in Inscrr. often kārus, a, um, adj.Sanscr. kan, to be beloved; kāru, agreeable,
Inscr. Orell. 1175; 2417 al.),carum ipsum verbum est amoris, ex quo amicitiae nomen est ductum,Cic. N. D. 1, 44, 122; id. Off. 2, 8, 29; id. Fin. 3, 20, 66; 5, 10, 29:
ego illum scio, quam carus sit cordi meo,Plaut. Men. 2, 1, 21; id. Ep. 1, 2, 30:
neque meo cordi esse quemquam cariorem,Ter. Eun. 1, 2, 121:
ut dis inmortalibus cari simus et ab iis diligamur,Cic. Fin. 3, 20, 66:
dis carus ipsis,Hor. C. 1, 31, 13:
laeta pax cariores Sabinas viris fecit,Liv. 1, 13, 6:
populo carus atque jucundus,Cic. Cat. 4, 6, 11:
patriae,Hor. Ep. 1, 3, 29; Lucr. 1, 730:
parentes,id. 3, 85:
cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares: sed omnes omnium caritates patria una complexa est,Cic. Off. 1, 17, 57: mater carissima, Asin. ap. Quint. 9, 2, 34.—So pater, Verg. A. 2, 707; Ov. M. 2, 649:
genitor,Verg. A. 10, 789; Ov. M. 1, 486:
genitrix,Verg. A. 1, 689:
nutrix,id. ib. 4, 634:
conjux,Ov. M. 11, 727:
Thisbe,id. ib. 4, 143:
nata,id. ib. 4, 222:
nepotes,Cat. 64, 381:
pignora, nati,Ov. F. 3, 218;
so also pignora, nepotes,id. M. 3, 134; cf.:
caput nepotis,Cat. 68, 120:
frater carissimus atque amantissimus,Cic. Cat. 4, 2, 3:
homines mihi carissimi et amicissimi,id. de Or. 2, 4, 15:
illa, quam Ego animo Egregie caram habuerim,Ter. And. 1, 5, 38; so,
carum habere aliquem,Cic. Fam. 1, 7, 11 fin. (with amare); id. Balb. 26, 59 (with diligere):
omnis suos caros habet, me quidem se ipso cariorem,id. Att. 10, 11, 1:
parentes carissimos habere,id. Red. Sen. 1, 2; Nep. Att. 10, 5; Quint. 5, 10, 74:
ex decessu carissimorum,Sen. Cons. ad Marc. 7, 1:
omnium societatum nulla est carior,Cic. Off. 1, 17, 57:
patria,Hor. S. 2, 2, 104:
Athenae,Cat. 64, 81:
carmina legenti,Prop. 3 (4), 2, 13.
crines,id. 1, 17, 21:
simulacra,Ov. M. 14, 112:
amplexus,id. ib. 9, 750 et saep.—Prov. uses:
patria mihi vită meă multo est carior,Cic. Cat. 1, 11, 27; so id. Sest. 20, 45; cf. Cat. 68, 159:
carius oculis,id. 82, 2; 104, 2; Ov. M. 7, 847 al.—Subst.: cāri mei, my loved ones, Plaut. Men. 1, 1, 29 al.—In a double sense with II., Plaut. Bacch. 2, 3, 76 sq.; id. Men. 1, 1, 29 sq.; cf.:
hoc est gratum nobisque est carius auro,Cat. 107, 3.—
venio ad macellum, rogito pisces: indicant Caros, agninam caram, caram bubulam, cara omnia,Plaut. Aul. 2, 8, 3 sq.:
quod ei amorem Carissimum... eum confeci sine sumptu,Ter. Eun. 5, 4, 5:
quom cara annona sit,Plaut. Capt. 3, 1, 35:
coquos carissimus,id. Ps. 3, 2, 59.—So annona, Plaut. Stich. 1, 3, 25; Ter. And. 4, 4, 7; (comp.) Cic. Div. 2, 27, 59; (sup.) id. Dom. 6, 14 et saep.:
aurum argentumque caelando carius fecimus (cf. just before: auximus pretia rerum),Plin. 33, praef. 2, § 4; cf.:
cariora pretia facere,Just. 16, 4, 19.—With abl. pretii: quod non opus est, asse carum est. Cato ap. Sen. Ep. 94, 28; so,
trecentis,Plaut. Pers. 4, 4, 118.—Adv. (rare).
vēnire,Varr. R. R. 3, 5, 2; comp., Cic. Dom. 44, 115; Suet. Calig. 27; sup., Sen. Ep. 42, 5.—
3. Cārus — Lewis & Short
Cārus, i,
4. Cărўus — Lewis & Short
Cărўus, a, um, v. Caryae, II. B. 3.
In the wild
- caro Boethius, Liber De Persona et Duabus Naturis Contra Eutychen Et Nestorium 8
- carissimum Julius Caesar, De Bello Civili 2.32.3
- carissimorum Seneca, De Consolatione ad Marciam 6.18.8
- caro Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales 9.78.24
- carissima Ovid, Metamorphoses 4.143
- Caro Tertullian, De Monogamia 3
6 of 1,325 attestations shown.
Where it came from
- Treated in de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) s.v. carus (scan p. 109; entry #214). Root candidates: *karo-.
- Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. carus (scan p. 126; entry #1835).
Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.