cēno — Lewis & Short
cēno (caen- and coen-), āvi (e. g. Lucil. ap.
Cic. Fin. 2, 8, 24: Plaut. Am. 1, 1, 154; Cic. Fam. 1, 2, 3; Suet. Aug. 64; id. Calig. 24 al.; acc. to Varr. ap. Gell. 2, 25, 7, also cenatus sum, but of that only thelibenter,Cato, R. R. 156, 1:
cenavi modo, Plant. Am. 1, 1, 154: lepide nitideque,id. Cas. 3, 6, 32: bene, Lucil l. l.; cf. belle, Mart. 11, 34, 4:
solus,id. 11, 35, 4 spes bene cenandi, Juv. 5, 166:
bene, libenter, recte, frugaliter, honeste... prave, nequiter, turpiter,Cic. Fin. 2, 8, 25:
melius,id. Tusc. 5, 34, 97:
foris,Plaut. Men. 1, 2, 17; Mart. 12, 19:
foras,Cic. Q. Fr. 3, 1, 6, § 19:
lauto paratu,Juv. 14, 13 al.:
apud aliquem,Plaut. Stich. 4, 1, 7; Cic. Fam. 1, 2, 3; Appius ap. Cic. de Or. 2, 60, 246; Suet. Caes. 39 al.:
cum aliquo,Hor. Ep. 1, 7, 70; Suet. Calig. 24; Juv. 10, 235 al.:
unā,Hor. S. 2, 8, 18; Suet. Aug. 64; id. Vit. Ter. 2:
in litore,Quint. 7, 3, 31 et saep.—
cenaretur,Suet. Tib. 42:
apud eum cenatum est,Nep. Att. 14, 1; so Liv. 2, 4, 5.—
cenati atque appoti,Plaut. Curc. 2, 3, 75:
quid causae excogitari potest, cur te lautum voluerit, cenatum noluerit occidere,Cic. Deiot. 7, 20; Plaut. Aul. 2, 7, 6; Cic. Div. 1, 27, 57; id. Att. 2. 16, 1; Sall. J. 106, 4; Hor. S. 1, 10, 61 (cf. Zumpt, Gram. § 633).—
esp. freq. in Plaut. and Hor.): cenam,Plaut. Rud. 2, 6, 24:
coctum,id. Ps. 3, 2, 56:
alienum,id. Pers. 4, 3, 4:
aves,Hor. S. 2, 8, 27:
aprum,id. ib. 2, 3, 235:
olus,id. Ep. 1, 5, 2; 2, 2, 168:
pulmenta,id. ib. 1, 18, 48:
patinas omasi,id. ib. 1, 15, 34:
pisces,id. S. 2, 8, 27:
septem fercula,Juv. 1, 95:
ostrea,id. 8, 85; Mart. 12, 17, 4:
remedia,Plin. 24, 1, 1, § 4; 10, 51, 72, § 142:
olla cenanda Glyconi,Pers. 5, 9.—
magnum malum,Plaut. As. 5, 2, 86: divorum adulteria, i. e. represents at table, Poët. ap. Suet. Aug. 70 (v. the passage in connection).—*
cenatae noctes,Plaut. Truc. 2, 2, 25.