dēbĭlĭto — Lewis & Short
dēbĭlĭto, āvi, ātum, 1, v. a.debilis,
gladiatores, qui debilitati fuerint,Gai. Inst. 3, § 146:
contusi ac debilitati inter saxa rupesque,Liv. 21, 40:
corpore debilitantur (saucii),Cic. Caecin. 15, 42:
casu debilitatus,Tac. A. 4, 63: lapsu debilitatus, * Suet. Aug. 43 (cf. shortly after, qui et ipse crus fregerat): qui filium debilitavit, ut inhabilis militiae sit, Dig. 49, 16, 4, § 12; Ov. M. 13, 112:
natantium manus lacerabant, donec debilitati, etc.,Curt. 4, 3, 5.—
membra, quae debilitavit lapidibus, fustibus,Cic. Fl. 30, 73:
vim ferro ac viribus,id. Marc. 3: lingua Debilitata malis, * Lucr. 6, 1150:
opes adversariorum debilitatae,Nep. Ages. 5, 2:
cibum etiam saepe subtrahunt, ut fame debilitetur eculeorum nimis effrenata vis,Cic. Hortens. Frag. 78 Bait. (Non., p. 105, 7).—Poet.: (hiems) quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare Tyrrhenum, i. e. breaks its waves ( = collidit), Hor. Od. 1, 11, 5.
simulac me fractum ac debilitatum metu viderit,Cic. de Or. 1, 26, 121; cf.:
hunc cum afflictum, debilitatum, maerentem, viderem,id. ib. 2, 47, 195:
recitatis literis debilitatus atque abjectus, conscientia convictus, repente conticuit,disheartened, id. Cat. 3, 5, 10:
victi debilitantur animosque demittunt,id. Fin. 5, 15, 42:
sin aestivorum timor te debilitat,id. Fam. 7, 14:
quosdam continet metus, quosdam debilitat,Quint. 1, 3, 6 et saep.: debilitati a jure cognoscendo, i. e. dispirited, discouraged ( = deterriti), Cic. de Or. 2, 33, 142 (cf. shortly before, a discendo deterrent).—
membrum reip. fractum debilitatumque,Cic. Fam. 5, 13, 3:
animos,id. Lael. 7; so Nep. Dat. 6:
animum luctu, metu,Cic. Planc. 42, 103: nimis effrenatam vim fame, id. fragm. ap. Non. 105, 11; cf.: vires animi (senectus), * Verg. A. 9, 611:
fortitudinem, magnitudinem animi, patientiam (dolor),Cic. Tusc. 5, 27, 76:
veritatem multis incommodis,id. Quint. 1, 4:
spem meam,id. Att. 5, 4 et saep.:
versus,id. de Or. 3, 50:
debilitatur ac frangitur eloquentia,Tac. Or. 39.