dēformĭtas — Lewis & Short
dēformĭtas, ātis, f.deformis, no. I.,
quae si in deformitate corporis habet aliquid offensionis, quanta illa depravatio et foeditas animi debet videri?Cic. Off. 3, 29, 105; id. de Or. 2, 59, 239; cf. of mutilation, Amm. 14, 7, 16:
in tanta deformitate,hideousness, Liv. 2, 23; Quint. 2, 13, 12 al.:
aedificiorum,Suet. Ner. 38.—
an corporis pravitates habebunt aliquid offensionis, animi deformitas non habebit?Cic. Leg. 1, 19, 51; id. Att. 9, 10, 2; id. de Or. 1, 34, 156; Sen. Ben. 1, 10, 2; Quint. 6, 1, 12; 8, 3, 48.—Plur.:
verba meretricum vitia atque deformitates significantia,Gell. 3, 3, 6 et saep.—
rusticitas et rigor et deformitas adferunt frigus,Quint. 6, 1, 37.