dēnuntĭātĭo — Lewis & Short
dēnuntĭātĭo (-ciatio), ōnis, f.denuntio,
quae est enim ista a deis profecta significatio et quasi denuntiatio calamitatum?Cic. Div. 2, 25, 54:
belli,id. Phil. 6, 2, 4; cf. Liv. 21, 19:
armorum,id. 45, 3 fin.:
testimonii,threatening to summon as a witness, Cic. Fl. 6, 14; cf. denuntio, no. I.: denuntiatione periculi permovere aliquem, by a menacing, *Caes. B. C. 3, 9:
ingentis terroris,Liv. 3, 36: accusatorum, i. e. information, an informing, = delatio, Suet. Aug. 66.—With gen. subj.:
Catilinae,Cic. Sull. 18, 52: boni civis (i. e. professio, promissio), Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4:
quietis,warning in a dream, Vell. 2, 70, 1.—