dēprāvātĭo — Lewis & Short
dēprāvātĭo, ōnis, f.depravo,
distortio et depravatio quaedam (membrorum),Cic. Fin. 5, 12, 35; cf.:
pedum, manuum, articulorum omnium depravationes,Sen. Ep. 24 med.:
oris,Cic. de Or. 2, 62, 252.—
depravatio et foeditas animi (c. c. deformitas corporis),Cic. Off. 3, 29, 105:
verbi,id. Part. Or. 36, 127:
consuetudinum,id. Leg. 1, 10, 29.—Absol.:
nostra (c. c. superstitio),perversity, Cic. Div. 2, 67, 136.