ef-fŭgĭo — Lewis & Short
ef-fŭgĭo, fūgi (
effugias ex urbe inanis,Plaut. Trin. 3, 2, 75; so,
ex urbe,id. ib. 2, 4, 196:
e proelio,Cic. Phil. 2, 29:
e manibus,id. de Imp. Pomp. 9 al.; cf.
transf.: ex sitella (sors),Plaut. Cas. 2, 6, 44:
a vita marituma,id. Bacch. 2, 3, 108:
a quibus,Cic. Sest. 54 fin.:
patriă,Plaut. Merc. 3, 4, 75:
foras,id. Most. 1, 4, 3; cf. id. Curc. 5, 1, 8; Ter. Eun. 5, 5, 3:
ad regem,Curt. 4, 15.— Absol.:
pisces ne effugiant, cavet,Plaut. Truc. 1, 1, 16; Caes. B. G. 5, 58, 4; Cic. Att. 1, 16, 2; Verg. E. 3, 49 et saep.; cf.:
via Nolam ferente,Liv. 8, 26.—With ne: parum effugerat ne dignus crederetur (= aegre impediebat, quin, etc.; Greek par' o)li/gon e)ce/fugen, etc.), Tac. H. 3, 39 fin.:
propinque clade urbis ipsi, ne quid simile paterentur, effugerunt,Liv. 36, 25, 8.—
vito, caveo, fugio): ita vix poteris effugere infortunium,Plaut. Am. 1, 1, 295:
pauca (with subterfugere),id. Capt. 5, 2, 18:
malam rem,id. As. 2, 4, 9:
impias propinquorum manus,Cic. Rep. 6, 12:
dolores,id. Q. Fr. 1, 4, 4:
mortem,Caes. B. G. 6, 30, 2:
periculum celeritate,id. ib. 4, 35, 1; cf. id. B. C. 2, 41, 6:
equitatum Caesaris,id. ib. 1, 65, 4:
haec vincula,Hor. S. 2, 3, 71 et saep.; cf.:
haec morte effugiuntur,Cic. Tusc. 1, 36:
ea aetas tua, quae cupiditates adolescentiae jam effugerit,i. e. has passed beyond them, Tac. H. 1, 15:
effugere cupiditatem regnum est vincere,Pub. Syr. 154 (Rib.).—Rarely with a rel. clause: numquam hodie effugies, quin mea moriaris manu, Naev. ap. Macr. S. 6, 1 (Trag. Rel. ed. Rib. p. 8).—Of inanimate subjects: res (me) effugit, it escapes me, I do not observe it:
ubi eum locum omnem cogitatione sepseris, nihil te effugiet,Cic. de Or. 2, 34 fin.:
nullius rei cura Romanos,Liv. 22, 33:
neque hoc parentes Effugerit spectaculum,Hor. Epod. 5, 102:
somniculosum plurima effugiunt,Col. 11, 1, 13 et saep.:
petitiones corpore effugi,i. e. narrowly, barely, Cic. Cat. 1, 6, 15.— Rarely with a subject-clause:
custodis curam non effugiat observare desilientem matricem,Col. 8, 11, 12.