ex-aequo — Lewis & Short
ex-aequo, āvi, ātum, 1, v. a.
inferior pars (ex transtillis) sub aqua exaequanda, etc.,Vitr. 5, 12, 3: tumulos tumulis exaequabant, Auct. B. Hisp. 5 fin.—
aurum auro expendetur, argentum argento exaequabitur,shall be balanced, compensated, Plaut. Rud. 4, 4, 43.—Freq. and class.,
ii, qui sunt in amicitiae conjunctionisque necessitudine superiores, exaequare se cum inferioribus debent,Cic. Lael. 20, 71; cf.: neminem secum dignitate, * Caes. B. C. 1, 4, 4; Auct. Her. 4, 18, 25; cf.:
vetus miles tironi liber voloni sese exaequari sineret,Liv. 23, 35, 7; so,
aliquem alicui,id. 34, 3; 45, 38:
nos caelo (victoria),Lucr. 1, 79:
facta dictis,i. e. to relate the events with historic accuracy just as they occurred, Sall. C. 3, 2 Kritz.:
uti militibus exaequatus cum imperatore labos volentibus esset,id. J. 100, 4:
ad hanc regulam omnem vitam tuam exaequa,conform, Sen. Ep. 20:
qui omnia jura pretio exaequasset,Cic. Verr. 2, 2, 50; cf.:
certamina belli ferro,Lucr. 5, 1296:
libertatem,Liv. 3, 39 fin.:
periculum,Sall. C. 59, 1.—
ut longitudo aut plenitudo harum (syllabarum) multitudinem alterius assequatur et exaequet,Auct. Her. 4, 20, 28:
tetricas Sabinas,Ov. Am. 3, 8, 61.