faenĕrātĭo — Lewis & Short
faenĕrātĭo (less correctly fēn-, foen-), ōnis, f.id.,
I a lending on interest, usury (class.):
haec pecunia tota ab honoribus translata est in quaestum et faenerationem,Cic. Fl. 23, 56:
nec enim, si tuam ob causam cuiquam commodes, beneficium illud habendum est, sed faeneratio,id. Fin. 2, 35, 117; Cic. Verr. 2, 3, 72, § 168; Col. 1 praef. § 8.