fīnĭtĭmus — Lewis & Short
fīnĭtĭmus or fīnĭtŭmus, a, um, adj.finis; cf. maritimus,
sumus enim finitimi Atinatibus,Cic. Planc. 9, 22:
Galli Belgis,Caes. B. G. 2, 2, 3:
homines bellicosi locis patentibus,id. ib. 1, 10, 2: regnum Ariobarzanis vestris vectigalibus, Cic. de Imp. Pomp. 2, 5:
aër mari,id. N. D. 2, 39, 101:
latus Boreae,i. e. bordering upon the north, northern, Hor. C. 3, 24, 38.—
Romanos ea loca finitimae provinciae adjungere,Caes. B. G. 3, 2 fin.:
Marsi,Hor. Epod. 16, 3:
bellum,Caes. B. C. 2, 38, 1; cf. Ov. Tr. 4, 10, 111:
civitates,Liv. 1, 32, 2.—
bella cum finitimis felicissime multa gessit,Cic. Rep. 2, 9; cf.:
finitimi ac vicini,id. Sull. 20, 58; id. de Imp. Pomp. 4, 9; Caes. B. G. 1, 2, 4; 1, 5, 4; 2, 16, 2 et saep. —
unicuique virtuti finitimum vitium reperietur, ut audacia, quae fidentiae finitima est,Cic. Inv. 2, 54, 165; cf. id. de Or. 2, 44, 185:
metus aegritudini,id. Tusc. 4, 30, 64:
falsa veris,closely allied, id. Ac. 2, 21, 68:
deterrimum genus optimo,id. Rep. 1, 42:
consensus principum administrationi,id. ib. 1, 28:
poëta oratori,id. de Or. 1. 16, 70; cf.:
historia huic generi,id. Or. 20, 66:
Autronii nomen finitimum maxime est hujus periculo et crimini,is very closely connected with, id. Sull. 25, 71.—
illa, quae propinqua videntur et finitima esse,Cic. Inv. 2, 54, 165:
artium studiorumque quasi finitima vicinitas,id. Brut. 42, 156:
finitimum malum,id. Rep. 1, 28.