fŏcŭlus — Lewis & Short
fŏcŭlus, i, m. (in focula, ōrum, n., dim.focus,
plur. also heterocl. Plaut. Pers. 1, 3, 24)arrepto carbone exstincto e foculo imaginem in pariete delineavit,Plin. 35, 10, 36, § 14; Cato, R. R. 10, 3; 11, 5:
epulas foveri foculis ferventibus,Plaut. Capt. 4, 2, 67:
dextram accenso ad sacrificium foculo inicit,Liv. 2, 12, 13; cf. Fronto Ep. ad Ver. 6 ed. Mai.—Comically:
jam intus ventris fumant foculo, Calefieri jussi reliquias,Plaut. Pers. 1, 3, 24.—*
bucca foculum excitat,Juv. 3, 262.