fructŭōsus — Lewis & Short
fructŭōsus, a, um, adj.fructus, 2.,
I abounding in fruit, fruitful, productive; profitable, advantageous (very freq. and class.; syn.: fertilis, frugifer).
I Lit.:
ager quamvis fertilis sine cultura fructuosus esse non potest,Cic. Tusc. 2, 5, 13; cf.:
ager optimus et fructuosissimus Corinthius,id. Agr. 1, 2, 5:
fundus,id. Rosc. Com. 12, 34:
praedia tam pulchra, tam fructuosa,id. Rosc. Am. 15, 43:
locus opportunissimus ac fructuosissimus,Caes. B. G. 1, 30, 3:
fructuosissimae insulae,Cic. Agr. 2, 32, 87:
palmites,Col. 5, 5, 13:
erat ei pecuaria res ampla et rustica sane bene culta et fructuosa,Cic. Quint. 3, 12; cf.
arationes,id. Phil. 2, 39, 101; Varr. R. R. 1, 65.—
II Trop.:
cum tota philosophia frugifera et fructuosa, nec ulla pars ejus inculta ac deserta sit,Cic. Off. 3, 2, 5:
plerique neque in rebus humanis quicquam bonum norunt nisi quod fructuosum sit, etc.,id. Lael. 21, 79:
virtutes generi hominum fructuosae,id. de Or. 2, 84, 344:
virtus aliis,id. ib. 2, 85, 346:
est non modo liberale paulum nonnumquam de suo jure decedere sed interdum etiam fructuosum,id. Off. 2, 18, 64:
M. Caelius se esse hominem frugi vult probare, non quia abstinens sit, sed quia utilis multis, id est fructuosus, unde sic dicta frugalitas,Quint. 1, 6, 29:
fructuosior dos, opp. deterior,Ulp. Fragm. 6, 16; 17.—Hence, adv.: fructŭ-ōse, profitably, advantageously (late Lat.):
hoc nec dici brevius nec agi fructuosius potest,Aug. Ep. 77.