haesĭtātĭo — Lewis & Short
haesĭtātĭo, ōnis, f.id.,
qui timor! quae dubitatio! quanta haesitatio tractusque verborum!Cic. de Or. 2, 50, 202:
deformis,Quint. 11, 2, 48.—
si facile inveneris quid dicas, noli ignoscere haesitationi meae,Cic. Fam. 3, 12, 2:
non mediocris haesitatio est, hinc justitiae proposita imagine, inde pietatis,Quint. 12, 1, 40; 11, 2, 48:
haesitationem attulit tempus et locus,Tac. H. 1, 39; Sen. Vit. Beat. 8, 5; Plin. Ep. 6, 27, 1.