hērōĭcus — Lewis & Short
hērōĭcus, a, um, adj., = h(rwi+ko/s,
vetus opinio est, jam usque ab heroicis ducta temporibus,Cic. Div. 1, 1, 1:
tempora,id. N. D. 3, 21, 54; Quint. 1, 11, 17:
aetates,Cic. Tusc. 5, 3, 7:
Medea et Atreus, heroicae personae,id. N. D. 3, 29, 71:
sublimitas heroici carminis,of the heroic poem, of the epic, Quint. 1, 8, 5; cf.:
heroici carminis sonus,Tac. Or. 10:
carmen,Serv. Verg. A. 1 init.:
versus, usually herous versus (v. herous),Prisc. p. 1256 P.—Adv.: hērōĭcē, in the heroic style:
hos quoque (versus Homeri) tamquam heroice incomptos adamavit (Vergilius),Macr. S. 5, 14.