hĭlăris — Lewis & Short
hĭlăris, e, and hĭlărus, a, um, adj., = i(laro/s [cf. Sanscr. hlād, rejoice; Gr. xlaro/s; Engl. glad],
oderunt hilarem tristes tristemque jocosi,Hor. Ep. 1, 18, 89; cf.:
hoc (vultu) tristes, hoc hilares sumus,Quint. 11, 3, 72:
si tristia dicamus hilares,id. ib. 67:
esse vultu hilari atque laeto,Cic. Tusc. 1, 42, 100:
hilari animo esse,id. Q. Fr. 2, 13, 1; cf.:
aliquem hilari ingenio et lepide accipere,Plaut. Most. 1, 4, 6:
ut hunc festum diem Habeamus hilarem,id. Poen. 5, 6, 30:
hilarem hunc sumamus diem,Ter. Eun. 4, 5, 5:
laetum hilaremque diem sentire,Juv. 15, 41:
hilaris fluit (vox),Quint. 11, 3, 63:
oratio (opp. tristis),id. 8, 3, 49:
causae (opp. tristes),id. 11, 3, 151:
adulescentia,id. 8, 6, 27:
id quod dicitur aut est lascivum et hilare aut contumeliosum.... In convictibus lasciva humilibus hilaria omnibus convenient,id. 6, 3, 27:
infernis hilares sine regibus umbrae,Juv. 13, 52.—
tristis sit (servus frugi), si eri sint tristes: hilarus sit, si gaudeant,Plaut. Am. 3, 3, 6; cf.:
credam istuc, si esse te hilarum videro,id. As. 5, 1, 10:
unde ego omnes hilaros, lubentes, laetificantes faciam ut fiant,id. Pers. 5, 1, 8:
fac te hilarum,cheer up, Ter. Ad. 4, 7, 38; 5, 3, 56:
hunc (librum) lege arcano convivis tuis, sed, si me amas hilaris et bene acceptis,Cic. Att. 16, 3, 1:
hilara vita,id. Fin. 5, 30, 92:
hilaro vultu,id. Clu. 26, 72; Plin. 7, 19, 18, § 79: fronte hilaro, corde tristi, Caecil. ap. Gell. 15, 9, 1:
hilara sane Saturnalia,Cic. Att. 5, 20, 5; Lucr. 2, 1121.—
fac nos hilaros hilariores opera atque adventu tuo,Plaut. Stich. 5, 4, 56:
tu quidem pol et multo hilarior,Ter. Eun. 4, 5, 5:
hilarioribus oculis quam solitus eras, intuens,Cic. Pis. 5, 11:
attulit a te litteras hilariores,id. Att. 7, 25:
hilarior protinus renidet oratio,Quint. 12, 10, 28:
cutem in facie corrigit coloremque hilariorem facit,brighter, fresher, Plin. 23, 8, 75, § 144; cf. id. 36, 7, 11, § 55; 16, 10, 19, § 48.—
homo lepidissime atque hilarissime!Plaut. Men. 1, 2, 40:
conviva,id. Mil. 3, 1, 72.—
hilaribus,Vop. Aurel. 1:
hilariis,Lampr. Alex. Sev. 37.—Adv.: hĭlăre (class.), and hĭlărĭ-ter (late Lat.), cheerfully, gayly, joyfully, merrily:
dicimus aliquem hilare vivere, etc.,Cic. Fin. 5, 30, 92; cf.:
res tristes remisse, severas hilare tractare,id. de Or. 3, 8, 30; so,
hilare,id. ib. 2, 71, 290; Afran. ap. Non. 514, 2; Tac. A. 11, 3; Suet. Ner. 34; Gell. 18, 2, 1:
deinde modo acriter, tum clementer, maeste, hilare in omnes partes commutabimus,Auct. Her. 3, 14, 24; 4, 55, 68: hilariter, Aug. Civ. Dei, 5, 26; Vulg. Sap. 6, 17; cf. Neue, Formenl. 2, 660.— Comp.:
si hilarius locuti sunt (opp. in luctu esse),Cic. Tusc. 3, 27, 64; Suet. Calig. 18.