hisco — Lewis & Short
hisco, ĕre,
tellus, ait, hisce,Ov. M. 1, 546; cf.: magnae nunc hiscite terrae, Poët. ap. Quint. 9, 2, 26:
rima hiscit,Plin. 17, 14, 24, § 108:
st, tace, aedes hiscunt,Plaut. Ps. 4, 1, 42.—
adversus dictatoriam vim,Liv. 6, 16, 3:
adversus praepotentis viros,id. 45, 26, 7; 9, 4, 7; 10, 19, 7:
cum non hisceret, ego intercessi,Gell. 15, 9, 10:
quoties sinit hiscere fluctus, Nominat Alcyonem, Ov M. 11, 566: raris turbatus vocibus hisco,speak, Verg. A. 3, 314:
dicere jussus Philotas non hiscere audebat,Curt. 1, 9, 32:
si quid tentaveris umquam hiscere,Juv. 5, 127:
loquantur, hiscant,Lact. 5, 19, 14.—
quicquam,Ov. M. 13, 231: tantum operis nervis hiscere posse meis, Prop. 3, 3 (4, 2), 4 (for which:
carmen hiare lyra,id. 2, 31 (3, 29), 6).