ignāvĭa — Lewis & Short
ignāvĭa, ae, f.id.,
dare argentum adulescenti, qui exaedificaret suam incohatam ignaviam,Plaut. Trin. 1, 2, 95: venit mihi ignavia; ea mihi tempestas fuit;
mi adventu suo grandinem imbremque attulit,id. Most. 1, 2, 57 Lorenz ad loc.:
contraria fortitudini ignavia,Cic. Inv. 2, 54, 165;
so opp. fortitudo,id. Cat. 2, 11, 25:
inertiam, ignaviam, desidiam, luxuriam (adversariorum) proferre,Auct. Her. 1, 5, 8:
timiditas et ignavia,Cic. Tusc. 3, 7, 14:
ignaviam suam tenebrarum ac parietum custodiis tegere,id. Rab. Perd. 7, 21:
socordiae sese atque ignaviae tradere,Sall. C. 52;
so with socordia,id. ib. 58, 4:
per luxum atque ignaviam aetatem agere,id. J. 2, 4:
quod istic (= in te) cum ignavia est scelus,Liv. 1, 47, 3:
quae tanta animis ignavia venit?Verg. A. 11, 733:
copia (cibi) ignaviam affert,Plin. 11, 14, 14, § 35:
fumo crebriore et ignavia earum (apium) excitatur ad opera,id. 11, 16, 15, § 45:
ignavia corpus hebetat, labor firmat,Cels. 1, 1.—Prov.:
ignaviam necessitas acuit,Curt. 5, 4, 31.—
odoris,i. e. weakness, Plin. 12, 25, 54, § 119.