immūnĭtas — Lewis & Short
immūnĭtas (inm-), ātis (
immunitas et libertas provinciae,Cic. Font. 8, 17:
immunitatem (a tributis) obtulit,Suet. Aug. 40; Tac. A. 12, 61; 13, 51; Curt. 5, 3, 15: personae quibus decimae immunitatem ipse (imperator) tribuit, Mos. et Rom. Leg. Coll. 16, 9, 3 et saep.—In plur., Cic. Fam. 12, 1, 1; id. Phil. 1, 1, 3; Suet. Tib. 49; id. Galb. 15; Tac. H. 3, 55.—
vacatio, vacuitas): qui det isti deo immunitatem magni muneris,Cic. Ac. 2, 38, 121:
immunitates malorum,Lampr. Commod. 14.