impătĭentĭa — Lewis & Short
impătĭentĭa (inp-), ae, f.impatiens.
nauseae,Suet. Calig. 23 fin.:
frigorum,Plin. 11, 23, 27, § 77:
aetas extrema, fessa mente, retinet silentii impatientiam,Tac. A. 4, 52:
caritatis,id. ib. 13, 21:
Veneris,i. e. impatience, App. M. 2, p. 121.—
ne ipse visendo ejus tormenta ad impatientiam dilaberetur,Tac. A. 15, 63:
culpa impatientiae,Gell. 1, 13, 3. —