importo — Lewis & Short
importo (inp-), āvi, ātum, 1, v. a.inporto,
qui (D. Laelius) commeatus Bullide atque Amantia importari in oppidum prohibebat,Caes. B. C. 3, 40, 5:
vinum ad se omnino importari non sinunt,id. B. G. 4, 2 fin.:
ullam rem ad se,id. ib. init.; cf. id. ib. 1, 1, 3:
aere utuntur importato,id. ib. 5, 12, 5; so,
frumentum,id. B. C. 3, 42 fin.:
jumenta,id. B. G. 4, 2, 2:
instrumentum balinei,Vell. 2, 114, 2; Varr. R. R. 1, 16, 3:
grandines Septentrio importat et Corus,Plin. 2, 47, 48, § 126.—
importantur non merces solum adventiciae, sed etiam mores,Cic. Rep. 2, 4:
facile patior, non esse nos transmarinis nec importatis artibus eruditos, sed genuinis domesticisque virtutibus, id. ib, 2, 15: si quid importetur nobis incommodi, propulsemus,id. Off. 2, 5, 18; cf.:
plura detrimenta publicis rebus quam adjumenta per homines eloquentissimos importata,id. de Or. 1, 9, 38:
calamitatem alicui,id. Sest. 69, 146:
pestem aut incolumem famam alicui,id. Deiot. 15, 43:
luctum alicui,Phaedr. 1, 28, 6:
fecunditatem feminis, rabiem viris (vinum),Plin. 14, 18, 22, § 116:
odium libellis,Hor. Ep. 1, 13, 5:
(perturbationes animi) important aegritudines anxias atque acerbas,Cic. Tusc. 4, 15, 34; so,
suspicionem,id. Fil. Fam. 16, 21, 6:
fraudem aut periculum,Liv. 39, 14, 4:
ignominiam (crimen),Dig. 50, 2, 5.