in-cĭto — Lewis & Short
in-cĭto, āvi, ātum, 1, v. a.,
vehementius equos incitare,Caes. B. C. 2, 41, 4:
saxa per pronum,Sall. H. 3, 22 Dietsch:
hastas,Val. Fl. 1, 409:
stellarum motus tum incitantur, tum retardantur,Cic. N. D. 2, 40, 103:
naves longas remis,Caes. B. G. 4, 25, 1; cf.:
lintres magno sonitu remorum incitatae,id. ib. 7, 60, 4:
navigio remis incitato,id. ib. 3, 14, 6:
alii ex castris sese incitant,sally out, id. B. C. 2, 14, 3; cf.:
cum ex alto se aestus incitavisset,had rushed in, id. B. G. 3, 12, 1; and:
quo major vis aquae se incitavisset,id. ib. 4, 17, 7: duabus ex partibus sese (naves) in eam (navem) incitaverant, id. B. C. 2, 6, 4; cf. id. ib. 3, 24, 3.—Prov.: incitare currentem, to spur a willing horse, i. e. to urge a person who does not need urging, Cic. Phil. 3, 8, 19; cf. id. Q. Fr. 1, 1, 16; v. curro.—
excito, I. B.): hibernis (Enipeus amnis) incitatus pluviis,swollen, Liv. 44, 8, 6:
frequentibus fossuris terra permiscetur, ut incitari vitis possit,Col. 4, 22, 3; 4, 33. fin.; 3, 21, 7.—
aliquem imitandi cupiditate,Cic. Brut. 92, 317:
quibus (causis) mentes aut incitantur aut reflectuntur,id. de Or. 1, 32, 53:
animos, opp. sedare,id. Or. 19, 63:
ipsum ingenium diligentia etiam ex tarditate incitat,id. ib. 2, 35, 147:
quorum studio legendi meum scribendi studium in dies incitatur,id. Div. 2, 2, 5:
quamquam ea incitatur in civitate ratio vivendi,id. de Or. 3, 60, 226:
stultas cogitationes,Hirt. B. G. 8, 10, 4:
quoniam ad hanc voluntatem ipsius naturae stimulis incitamur,Cic. Rep. 1, 2 fin.; cf.:
juvenes ad studium et ad laborem,id. de Or. 1, 61, 262:
aliquem ad servandum genus hominum,id. Fin. 3, 20, 66:
multa Caesarem ad id bellum incitabant,Caes. B. G. 3, 10, 1:
aliquem ad bellum atque arma,Liv. 1, 27, 3:
aliquem ad amplissimam spem,Suet. Caes. 7:
cujus voluptatis avidae libidines temere et effrenate ad potiundum incitarentur,Cic. de Sen. 12, 39:
incitabant (animum ferocem) praeterea conrupti civitatis mores,Sall. C. 5, 8:
cum tibia lumbos incitat,Juv. 6, 315. —
mente incitati,id. Ac. 2, 5, 14; id. Cat. 63, 93.—
neque enim desunt, qui istos in me atque in optimum quemque incitent,Cic. Fl. 28, 66; cf. id. Fam. 12, 2, 1:
et consules senatum in tribunum et tribunus populum in consules incitabat,Liv. 4, 2, 1:
his vocibus cum in se magis incitarent dictatorem,id. 8, 33, 1:
opifices facile contra vos incitabuntur,Cic. Ac. 2, 47, 144 (shortly before, concitentur); Hirt. B. G. 8, 35 fin.:
milites nostri pristini diei perfidiā incitati,Caes. B. G. 4, 14, 3:
civitas ob eam rem incitata,id. ib. 1, 4:
judices,Quint. 6, 4, 10.—
consuetudo exercitatioque et intellegendi prudentiam acuit et eloquendi celeritatem incitat,Cic. de Or. 1, 20, 90; so,
caelibum poenas,Tac. A. 3, 25.—Hence, incĭtātus, a, um, P. a. (set in rapid motion; hence), swiftly running, flowing, sailing, flying, etc.; in gen., rapid, swift.
imperator equo incitato se in hostes immittens,at full speed, Cic. N. D. 3, 6, 15:
equo incitato,Caes. B. G. 4, 12 fin. (for which: citato equo;
v. cito): milites cursu incitato in summo colle ab hostibus conspiciebantur,advancing rapidly, id. ib. 2, 26, 3; cf.
in the foll. B.: mundi incitatissima conversio,Cic. Rep. 6, 18 (shortly before: conversio concitatior).—
cursus in oratione incitatior,Cic. Or. 59, 201; cf.
so of speech: Herodotus sine ullis salebris quasi sedatus amnis fluit: Thucydides incitatior fertur,id. ib. 12, 39.—Adv.: incĭtātē (acc. to B.), of speech, quickly, rapidly, violently:
fluit incitatius,Cic. Or. 63, 212:
quod incitatius feratur (locutio),id. ib. 20, 67.