in-clēmens — Lewis & Short
in-clēmens, entis, adj.,
not in Cicero): increpabant inclementem dictatorem,Liv. 8, 32, 13:
signifer,Sil. 8, 440:
verbo inclementiori appellari,Liv. 9, 34, 23:
inclementissimus,Macr. Somn. Scip. 1, 10.— Adv.: inclēmenter, rigorously, harshly, roughly, severely:
in aliquem dicere,Plaut. Am. 2, 2, 110; id. Ps. 1, 1, 25:
loqui alicui,id. Poen. 5, 5, 44:
increpantes,Liv. 32, 22, 1:
nihil dictum,id. 22, 38, 8:
censuit,Plin. 18, 6,7, §
35: si quis est, qui dictum in se inclementius existimabit esse,Ter. Eun. prol. 4:
inclementius invehi in aliquem,Liv. 3, 48, 4.