incoho — Lewis & Short
incoho (better than inchŏo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.for in-coco; from in and Sanscr. root kuk-, to take, grasp.
Plaut. Trin. 1, 2, 95; cf. Corss. Ausspr. 1, 109; Cic. Rep. 1, 35 Mai.; 3, 2; Front. p. 154 Rom.; Marin. Fratr. Arv. p. 363; Bramb. p. 291 sq.),ut Phidias potest a primo instituere signum idque perficere, potest ab alio incohatum accipere et absolvere,Cic. Fin. 4, 13, 34; cf.:
ut nemo pictor esset inventus, qui Coae Veneris eam partem, quam Apelles incohatam reliquisset, absolveret,id. Off. 3, 2, 9; 3, 7, 33:
statuam,Quint. 2, 1, 12:
res in animis nostris,Cic. Leg. 1, 16, 44:
quas res nos in consulatu nostro gessimus, attigit hic versibus atque incohavit,id. Arch. 11, 28:
philosophiam multis locis incohasti,id. Ac. 1, 3, 9:
quod mihi nuper in Tusculano incohasti de oratoribus,id. Brut. 5, 20:
quod hic liber incohat,Quint. 3, 1, 2:
hanc materiam,id. 4 praef. § 5:
abrupto, quem incohaverat, sermone,id. 4, 3, 13:
esse videatur octonarium incohat,id. 9, 4, 73:
referamus nos igitur ad eum, quem volumus incohandum et eloquentia informandum,Cic. Or. 9, 33:
Favonius ver incohans,Plin. 16, 25, 39, § 94:
incohandae vindemiae dies,id. 11, 14, 14, § 35:
pulcherrimum facinus,Curt. 6, 7:
tum Stygio regi nocturnas incohat aras,i. e. begins to sacrifice, Verg. A. 6, 252:
reges plures incohantur, ne desint,are chosen, Plin. 11, 16, 16, § 51.—
quam si mens fieri proponit et incohat ipsa,Lucr. 3, 183; Luc. 10, 174; Pall. Dec. 2.—
ne hanc incohatam transigam comoediam,Plaut. Am. 3, 1, 8:
qui exaedificaret suam incohatam ignaviam,id. Trin. 1, 2, 95:
quae adulescentulis nobis ex commentariolis nostris incohata ac rudia exciderunt,Cic. de Or. 1, 2, 5:
cognitio manca atque incohata,id. Off. 1, 43, 153:
incohatum quiddam et confusum,id. Rep. 3, 2:
rem tam praeclaram incohatam relinquere,id. N. D. 1, 20, 56; cf. id. Rep. 1, 35:
perfecta anteponuntur incohatis,id. Top. 18, 69; cf.:
hoc incohati cujusdam officii est, non perfecti,id. Fin. 4, 6, 15.—
moris est, ut munus hujusmodi a proficiscentibus incohat,Symm. Ep. 7, 75:
incohante mense,Pall. Febr. 25, 20 and 33.— *
post longa silentia rursus Incohat Ismene,Stat. Th. 8, 623. — Hence, incōhātē, adv., incipiently, incompletely, Aug. Gen. ad Lit. 6, 11.