inter-dum — Lewis & Short
inter-dum, adv.,
I sometimes, occasionally, now and then, = nonnumquam:
interdum fio Juppiter, quando lubet,Plaut. Am. 3, 1, 4:
interdum cursus est in oratione incitatior, interdum moderata ingressio,Cic. Or. 59:
modo-interdum,Suet. Calig. 43:
modo-modo-interdum,id. Ner. 49.—
II I. q. per aliquod tempus, for some time (post-Aug.): acribus custodiis domum et vias saepserat Livia;
laetique interdum nuntii vulgabantur, donec,Tac. A. 1, 5:
occulere interdum et terrae mandare parabat,Sil. 6, 30; id. 4, 490.—
III I. q. interea, interim, meanwhile, in the meantime (post-class.):
interdum cognito strepitu procurrit cubiculo,App. M. 9, p. 226, 17; 4, p. 149, 14; Dig. 4, 8, 16, § 1; Cod. Th. 4, 3, 1.