lactĕo — Lewis & Short
lactĕo, ēre (used almost exclusively in the
Romulus parvus atque lactens, uberibus lupinis inhians,Cic. Cat. 3, 8, 19; so,
lactens Juppiter puer,id. Div. 2, 41, 85:
vitulus,Ov. M. 2, 624; 10, 227:
lactens hostia,Cic. Leg. 2, 12, 29; also absol.:
lactentibus rem divinam facere,Liv. 37, 3.— Poet.:
viscera lactentia,i. e. sucking children, sucklings, Ov. F. 6, 137.—Of the spring:
tener et lactens (sc. annus),Ov. M. 15, 201. —
verno tempore, cum lactent novella virentia,Pall. 3, 26; cf.:
nam sata, vere novo, teneris lactentia sucis,Ov. F. 1, 351:
frumenta in viridi stipula lactentia turgent,Verg. G. 1, 315:
lactuca lactens,Plin. 20, 7, 26, § 67.—Subst.: lactentĭa, ium, n., milk-food, milk-dishes, Cels. 2, 28.