largĭor — Lewis & Short
largĭor, ītus, 4 (ante-class. and poet.; collat. form of the
amico homini mea ex crumena largiar,Plaut. Pers. 2, 3, 13:
ex ea (dote) largiri te illi,id. Trin. 3, 3, 14:
cenam esurientibus,id. Am. 1, 1, 155:
qui eripiunt aliis, quod aliis largiantur,Cic. Off. 1, 14, 43; cf.:
ex alieno,id. Fam. 3, 8, 8; id. Rosc. Com. 10:
agros emeritis,Tac. A. 1, 28:
largitur in servos quantum aderat pecuniae,id. ib. 16, 11:
facile largiri de alieno,Just. 36, 3, 9.—Of inanimate subjects:
sol universis idem lucis largitur,Quint. 1, 2, 14: Gallis provinciae propinquitas multa ad copiam atque usus largitur, * Caes. B. G. 6, 24.—
largiundo et pollicitando magis incendere,Sall. C. 38; id. J. 13:
exercitum largiendo corrumpere,Quint. 5, 13, 17:
largiendo de alieno popularem fieri,Liv. 3, 1: dictis largiri, to bestow in words, i. e. to promise without power to give:
quid nunc acturu's, postquam erili filio largitu's dictis dapsilis lubentias,Plaut. Ps. 1, 4, 3.—
Hortensio summam copiam facultatemque dicendi natura largita est,Cic. Quint. 2, 8:
utrisque fortuna regnum est largita,id. Har. Resp. 25:
nimium parcus in largienda civitate,id. Balb. 22, 50:
plusculum amori,id. Fam. 5, 12, 3:
occasionem clamandi,Quint. 12, 8, 2:
quidquid solamen humandi est, largior,Verg. A. 10, 494; so,
alicui occasionem impudentiae,Plin. 2, 23, 21, § 87:
laetitiam alicui,Plaut. Capt. 4, 2, 49:
Istoscine patrem aequom morest liberis largirier?to teach, communicate, id. As. 5, 2, 82:
id largiamur inertiae nostrae,give up, concede, Cic. de Or. 1, 15, 68: reipublicae injurias. to forgive, Tac. A. 3, 70:
beneficia in vulgus,Sen. Ben. 1, 2, 1:
totus habenas,to give, re lax, Sil. 15, 724.—Esp.: se largiri, to bestow one's society, to be free or eager in courtship: nam tu te vilem feceris, si te ultro largiere: sine ultro veniat, quaeritet, etc., Plaut. Mil. 4, 6, 28.—
si quis mihi deus largiatur, ut ex hac aetate repuerascam,would grant, Cic. de Sen. 23, 83.