lectīca — Lewis & Short
lectīca, ae, f.
I Lit., a litter, sedan, used at first only on journeys, but afterwards also, for the sake of convenience, in the city:
lecticā octophoro ferebatur,Cic. Verr. 2, 5, 11, § 27:
lecticae usum alicui adimere,Suet. Caes. 43:
inditus lecticae,Tac. A. 3, 14:
lecticae imponere aliquem,Petr. 28:
lecticā gestare aliquem,Hor. S. 2, 3, 214:
lecticae gestamine uti,Tac. A. 2, 2: in eadem illa lecticā qua ipse delatus eram, eum referre, etc., Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12, 3:
lectica introferri,Liv. 43, 7:
lectica formosis imposita calonibus,Sen. Ep. 110, 17:
comparare homines ad lecticam,litterbearers, Cat. 10, 15:
facit somnum clausā lectica fenestrā,Juv. 3, 242.—Collect.:
densissima centum Quadrantes lectica petit,a throng of litters, Juv. 1, 121.—*
II Transf.:
arboris,that part of a tree from which the branches spring, Plin. 17, 14, 22, § 99.