1. lībertīnus — Lewis & Short
lībertīnus, a, um, adj.libertus,
homo liber, qui se vendidit, manumissus non ad suum statum revertitur, quo se abdicavit, sed efficitur libertinae condicionis,enters into the condition of a freedman, becomes a freedman, Dig. 1, 5, 21:
in classem mille socii navales cives Romani libertini ordinis scribi jussi,Liv. 43, 12, 9; 42, 27, 3 (for which:
navales socii cives Romani, qui servitutem servissent,id. 40, 18, 7); Suet. Gram. 18:
Atilius quidam libertini generis,Tac. A. 4, 62; 2, 85; Suet. Aug. 44:
libertinus homo,a freedman, Cic. Balb. 11, 28; id. Cat. 3, 6, 14; Cic. Verr. 2, 1, 47, § 124; cf.:
mulieris libertinae sermo,of a freedwoman, Liv. 39, 13, 2:
libertina mulier,Tac. A. 15, 57; Suet. Calig. 16:
ut me libertino patre natum,of a father who was a freedman, Hor. S. 1, 6, 6;
so,id. ib. 45; 46; id. Ep. 1, 20, 20:
sunt etiam libertini optimates,Cic. Sest. 45, 97:
miles,Suet. Aug. 25:
plebs,Plin. 14, 4, 5, § 48:
opes,Mart. 5, 13, 6:
homines libertini ordinis,Gell. 5, 19, 12.—Hence,
whereas a freedman was called libertus in reference to the manumitter): qui servus est, si manumittatur, fit libertinus,Quint. 5, 10, 60; cf.:
servus cum manumittitur, libertinus: addictus recepta libertate ingenuus,id. 7, 3, 27:
liberorum hominum alii ingenui sunt, alii libertini. Ingenui sunt, qui liberi nati sunt: libertini sunt, qui ex justa servitute manumissi sunt,Gai. Inst. 1, §§ 10 and 11; Plaut. Poen. 4, 2, 10:
sed ita pars libertinorumst, nisi patrono qui advorsatust, ni illi offecit, etc.,id. Pers. 5, 2, 57:
Ti. Gracchus libertinos in urbanas tribus transtulit,Cic. de Or. 1, 9, 38; id. Phil. 3, 6 fin.:
libertini centuriati,Liv. 10, 21, 4:
libertinis detrahenda est auctoritas,Quint. 11, 1, 88:
neminem libertinorum adhibitum ab eo cenae,Suet. Aug. 74:
primus omnium libertinorum scribere' historiam orsus,id. Rhet. 3:
quae deberetur cuidam libertino, clienti tuo,id. Caes. 2; cf. id. Claud. 26; Hor. S. 2, 3, 281:
unde Mundior exiret vix libertinus honeste,id. ib. 2, 7, 12:
libertinis nullo jure uti praetextis licebat,Macr. S. 1, 6, 13.—
ignarus, temporibus Appii et deinceps aliquandiu libertinos dictos non ipsos, qui manumitterentur, sed ingenuos ex his procreatos,Suet. Claud. 24:
libertorum filii apud antiquos libertini appellabantur, quasi de libertis nati. Nunc vero libertinus aut a liberto factus aut possessus,Isid. Orig. 9, 4, 47: libertinos ab ingenuis adoptari jure posse, Mas. Sab. ap. Gell. 5, 19, 11.—
ingenuamne an libertinam?id. ib. 3, 1, 189:
amore libertinae perinfamis,Suet. Vit. 2:
aulica,id. Oth. 2; Gai. Inst. 3, § 51:
tutior merx est Libertinarum,Hor. S. 1, 2, 48:
Myrtale,id. C. 1, 33, 15:
Phryne,id. Epod. 14, 15:
libertinas ducere,Ulp. Fragm. 13, 1:
libertinae quae longa veste uterentur,Macr. S. 1, 6, 13.