lĭbīdĭnōsus — Lewis & Short
lĭbīdĭnōsus (lŭbīd-), a, um, adj.libido,
homo libidinosissimus,Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192:
nihil (isto) luxuriosius, nihil libidinosius,id. Pis. 27, 66:
libidinosior es quam ullus spado,Quint. 6, 3, 64:
caper,lecherous, Hor. Epod. 10, 23.—Of inanim. and abstr. things: libidinosissimae liberationes, arbitrary, self-willed, Cic. Pis. 36, 87:
libidinosae voluptates,id. Fin. 1, 18, 59:
libidinosa et intemperans adulescentia,id. de Sen. 9, 29:
fortuna varia et libidinosa,Sen. Cons. ad Marc. 10:
pretia,extravagant, Col. 10 praef. §
2: libidinosam liberalitatem debiti nomine colorare,Val. Max. 8, 2, 2. —Of speech, licentious, wanton:
eloquentia,Quint. 5, 12, 20.—
libidinosus eloquentiae et gloriae,Tert. Apol. 48; id. Virg. Vel. 13:
suae sapientiae,id. Res. Carn. 32.—Hence, adv.: lĭbīdĭ-nōsē, according to one's pleasure or caprice, wilfully, wantonly:
quae ille libidinose, quae nefarie, quae crudeliter fecerit,Cic. Div. in Caecil. 12, 38:
ne quid libidinose aut facias aut cogites,id. Off. 1, 4, 14; id. Rep. 2, 37, 63:
libidinose crudeliterque consulere in aliquem,Liv. 3, 63.—Comp.:
libidinosius saevire,Tert. Monog. 16 fin.