mălĕdīco — Lewis & Short
mălĕdīco (or separately, mălĕ dīco;
rarely in reverse order: qui bonis dicunt male,Plaut. Bacch. 1, 2, 10; cf. id. Trin. 4, 2, 79), xi. ctum, 3, v. n. and a. [male-dico], to speak ill of, to abuse, revile, slander, asperse; constr. absol., or with a dat. (so class.) or acc. (post-Aug.).
aliud est maledicere, aliud accusare,Cic. Cael. 3, 6.—
optimo viro maledicere,Cic. Deiot. 10, 28:
turpissime alicui,id. N. D. 1, 33, 93:
petulanter alicui,id. Cael. 3, 8:
utrique,Hor. S. 2, 3, 140:
Christo,Plin. Ep. 10, 97, 5; Sen. Contr. 1, 4, 1.—Impers. pass.:
indignis si maledicitur, maledictum id esse dico,Plaut. Curc. 4, 2, 27; Ter. Hec. 4, 2, 14. —
si me amas, maledic illam,Petr. 96; v. id. 74.—
populo huic,Vulg. Num. 22, 6 al.—Hence,
maledicentes homines,Plaut. Merc. 2, 3, 75.—Comp.:
maledicentior,Plaut. Merc. 1, 2, 31.—Sup.:
in maledicentissimā civitate,Cic. Fl. 3, 7:
carmina,Suet. Caes. 23; Nep. Alc. 11, 1.—
maledicte parricida,Spart. Get. 3, 3:
maledictus es inter omnia animantia,Vulg. Gen. 3, 14: omnes incesti, Mos. et Rom. Leg. Coll. 6, 7 praef.—Hence, as subst.: mălĕ-dictum, i, n., a foul or abusive word.
maledicta in aliquem dicere,Cic. Q. Fr. 2, 3, 2:
in vitam alicujus conicere,id. Planc. 12, 31:
maledictis figere aliquem,id. N. D. 1, 34, 93:
maledicta in aliquem conferre,id. Att. 11, 8, 2:
quod crimen (i. e. majestatis) non solum facto, sed et verbis impiis ac maledictis maxime exacerbatur,Paul. Sent. 5, 29, 1.—
esse in maledictis jam antiquis strigem, convenit,Plin. 11, 39, 95, § 232:
scribere maledicta,Vulg. Num. 5, 23.—
Christus factus pro nobis maledictum,Vulg. Gal. 3, 13:
maledictum non erit amplius,id. Apoc. 22, 3.