mălĕfĭcĭum — Lewis & Short
mălĕfĭcĭum, ĭi, n.maleficus,
ne conscii sint ipsi malefici suis,Plaut. Rud. 4, 7, 21:
conscientia maleficiorum,Cic. Phil. 5, 6, 15:
committere, admittere,to commit, id. Rosc. Am. 22, 62:
exsilio multare,id. Caecin. 34, 100:
supplicia pro maleficiis metuere,id. Rosc. Am. 3, 8.—
me maleficio vinceres?Plaut. Truc. 2, 6, 20 Speng.; Quint. 7, 4, 36; Plin. 12, 25, 54, § 120.—
magica,id. Mag. p. 278, 21; Schol. Juv. 6, 595.—
pro maleficio beneficium reddere,Ter. Phorm. 2, 2, 22:
ab injuria et maleficio se prohibere,Caes. B. G. 2, 28:
sine ullo maleficio,id. ib. 1, 7; id. B. C. 2, 20:
novis corrumperent maleficiis,Liv. 7, 20:
maleficii occasione omissa,id. 9, 12 al. —Hence, transf. (abstr. pro concr.), a noxious insect, vermin:
ita non nasci maleficia,Plin. 18, 30, 73, § 308; 8, 59, 84, § 229; 20, 13, 51, § 133.