1. mănŭbĭae — Lewis & Short
mănŭbĭae, ārum (in
sing.,qua ex praeda aut manubiis haec abs te donatio constituta est?Cic. Verr. 2, 3, 80, § 186;
so with praeda,id. Agr. 1, 4, 13; 2, 22, 59; id. Fragm. ap. Gell. 13, 24, 6:
qui manubias sibi tantas ex L. Metelli manubiis fecerit,Cic. Verr. 2, 1, 59, § 154:
manubias alicui concedere,id. Rosc. Am. 37, 108:
quae (rostra) censor imperatoriis manubiis ornarat,id. de Or. 3, 3, 10:
(Tullus Hostilius) sepsit de manubiis comitium et curiam,id. Rep. 2, 17, 31:
aedem Fortis Fortunae de manubiis faciendam locavit,Liv. 10, 46:
de manubiis captarum urbium templum erexit,Flor. 1, 7, 8:
delubrum Minervae ex manubiis dicavit,Plin. 7, 26, 27, § 97:
sacratas ab Augusto manubias,i. e. the temple of Apollo, near Actium, Tac. A. 2, 53; cf. Suet. Aug. 18.—
partiri manubias,Petr. 79 fin.:
contenti armorum manubiis,Flor. 2, 18, 6. —(The reading manubia machaera, Plaut. Truc. 5, 35, is doubtless corrupt.)—
ad manubias et rapinas compulsus,Suet. Vesp. 16; id. Calig. 41.—
tres manubias ... prima ... secunda .. tertiam manubiam, etc.,Sen. Q. N. 2, 41, 1:
fatales,Amm. 17, 7, 3:
Minervales,Serv. Verg. A. 11, 259:
fulminis,id. ib. 8, 429; cf. Paul. ex Fest. p. 129, 16; p. 214, 25 Müll.; Mart. Cap. 9, § 896.