mĕmŏrābĭlis — Lewis & Short
mĕmŏrābĭlis, e, adj.memoro,
vir,Liv. 38, 53.—Comp.:
memorabilior,Liv. 38, 53:
auctores,Col. 1, 1:
nomen,Verg. A. 2, 583:
familiaritas,Cic. Lael. 1, 4:
virtus,id. Phil. 13, 19, 44:
hoccine credibile est. aut memorabile?Ter. And. 4, 1, 1:
nec bellum est, nec memorabile,Plaut. Curc. 1, 1, 8:
hoc memorabilest, ego tu sum, tu es ego,id. Stich 5, 4, 46:
in qua pugna illud memorabile fuit,Just. 1, 8, 12:
magni gutturis exemplum,Juv. 2, 113.—Subst.: mĕmŏ-rābĭle, is, n., a noteworthy fact, strange occurrence (rare):
multa memorabilia et in domesticis et in bellicis rebus effecerat,Cic. Brut. 13, 49:
hactenus de mundo ... nunc reliqua caeli memorabilia,Plin. 2, 38, 38, § 102.—Hence, mĕmŏrābĭlĭter, adv., memorably, remarkably, Aug. c. Jul. 2, 7, 11.