mĭsĕrātĭo — Lewis & Short
mĭsĕrātĭo, ōnis, f.miseror,
cum quādam miseratione delectare,Cic. Fam. 5, 12, 5:
miserationem commovere,Quint. 6, 1, 46:
miseratione mens judicum permovenda,Cic. Or. 38, 131:
miserationem petere,i. e. to pray for pity and forgiveness, Plin. 9, 8, 10, § 33:
infantis,Just. 7, 2.—
miserationibus uti,Cic. Brut. 21, 82:
judicem inclinat miseratio,Quint. 4, 1, 14; 6, 1, 23; 4, 1, 27; 4, 3, 15 et saep.