nex — Lewis & Short
nex, nĕcis, f.neco,
I death (syn.: mors, letum).
I Lit.
A A violent death, murder, slaughter (cf.: caedes, occisio): mater terribilem minatur vitae cruciatum et necem, Enn. ap. Cic. de Or. 3, 58, 218 (Trag. v. 44 Vahl.):
insidiatori et latroni, quae potest esse injusta nex,Cic. Mil. 4, 10:
necem sibi consciscere,id. N. D. 2, 3, 7:
vitae necisque potestatem habere in aliquem,Caes. B. G. 1, 10:
necem comminari alicui,Suet. Caes. 14:
neci dedere,Verg. G. 4, 90:
neci demittere,id. A. 2, 85:
neci mittere,id. ib. 12, 513:
neci dare,id. ib. 12, 341:
necem alicui parare,Ov. A. A. 1, 73:
neci occumbere,id. M. 15, 499; id. H. 14, 12:
eripere necem alicui,Stat. Th. 3, 69:
miscere neces,to murder, Val. Fl. 3, 381:
gravi nece urgere aliquem,Sen. Herc. Oet. 1833:
devotus neci,doomed to death, id. Thyest. 693: vitae necisque potestas, Mos. et Rom. Leg. Coll. 4, 8, 1.—
(b) With gen. obj.:
multorum civium neces,Cic. Cat. 1, 7, 18.—
(g) With gen. subj.:
venatorum,Phaedr. 2, 8, 2.—
B In gen., death, a natural death (rare and post-Aug.):
post necem Mithridatis,Just. 42, 1, 1:
post necem consulis,Suet. Caes. 5:
fata nobis sensum nostrae necis auferunt,Sen. Cons. ad Marc. 21, 7.—
II Transf., the blood of the slain:
(manūs) imbutae Phrygia nece,Ov. A. A. 2, 714.—
B In gen., destruction, ruin, = pernicies, exitium (jurid. Lat.):
in necem alicujus,Dig. 38, 5, 1; 36, 4, 5; 15, 1, 21.