nōmĭno — Lewis & Short
nōmĭno, āvi, ātum, 1, v. a.nomen,
Chaldaei, non ex artis, sed ex gentis vocabulo nominati,Cic. Div. 1, 1, 2:
urbem constituit, quam e suo nomine Romam jussit nominari,id. Rep. 2, 7, 12:
amor ex quo amicitia est nominata,Cic. Lael. 8 (Trag. v. 283 Vahl.); id. Caecin. 18, 51.—Esp., to give a surname to a person, Eutr. 8, 8: aliquem honoris causā, to name or mention out of respect:
L. Sulla, quem honoris causā nomino,Cic. Rosc. Am. 2, 6:
quem ego hominem honoris causā nominatum volo,Cic. Verr. 1, 7, 18; v. honor: hanc illi i)de/an appellant, jam a Platone ita nominatam, Cic. Ac. 1, 8, 30.—
laudo, celebro): praedicari de se et nominari volunt omnes,Cic. Arch. 11, 26:
sunt clari hodieque et qui olim nominabuntur,Quint. 10, 1, 94; v. under P. a.—
patres interregem nominaverant,Liv. 1, 32:
me augurem Cn. Pompeius et Q. Hortensius nominaverunt,Cic. Phil. 2, 2, 4:
illo die, quo sacerdotes solent nominare, quos dignissimos sacerdotio judicant, me semper nominabat,Plin. Ep. 2, 1, 8; Suet. Claud. 22; cf. nominatio.—
capita conjurationis, priusquam nominarentur apud dictatorem, mors ab ipsis conscita judicio subtraxit,Liv. 9, 26, 7:
qui nominatus profugisset, diem certam se finituros,id. 39, 17:
Dimnus, cum ceteros participes sceleris indicaret, Philotam non nominavit,Curt. 6, 9, 16; 8, 6, 24.—Esp., with inter, to name among or as one of; to report as belonging to a party, conspiracy, etc.:
inter conjuratos nemo me nominat,Curt. 6, 10, 5: inter socios Catilinae nominatus, Suet. Caés. 17; cf.:
cum Thesea inter eos nomināsset. qui ad inferos adissent,Gell. 10, 16, 12; Plin. 14, 13, 15, § 93; 22, 21, 27, § 55; Hier. in Ep. ad Galat. 5, 19 sqq.—
illa Attalica tota Sicilia nominata,Cic. Verr. 2, 4, 12, § 27:
nominatiora pericula,Tert. Anim. 13: bdellium nominatissimum, Plin. 12, 9, 19, § 35 (al. laudatissimum); Vulg. 1 Par. 11, 10.